Radyo oyunu yazarlığına girişi 19 ya da 20 yaşımda, Henrik İbsen‘in İzin Günü adlı tiyatro oyununu radyoya –Bir Güncük İzin adıyla- uyarlayarak yapmıştım. İlk özgün oyunum ise Kanadı Kırık Şahin‘di ve tahminen 1986 ya da 87 yıllarında yazmıştım onu. Bende hafıza pek iyi değil; hangi oyunları hangi yıllarda yazmışım, belirsiz. Sıralamadan da emin olamamakla birlikte, kabaca ancak şöyle toparlayabiliyorum: Kanadı Kırık Şahin Londra öncesindeki toyluk dönemimi; Tırmanış, Roman, İkizler, Rüya, Sil Baştan ve Kazazedeler ise 1996-99 yılları arasındaki birkaç yıllık süreci  temsil ediyor. Ömürlük romanım Apaçık Bir Kitap Gibi‘nin temel kurgusunun ilk pratiğini, Rüya ve Sil Baştan adlı oyunlarımla yaptım.

Doğrusunu söylemek gerekirse, gerçek dinleyiciye açılmış olduğum yegane kanallardan biri olmasına rağmen, radyo oyunlarının değerini zamanında yeterince anlayamamışım. Bugün gözüme acemiliklerle dolu eskizimsi denemeler gibi de görünseler, daha anlamlı, daha özenilesi projeler olabilirmiş bunlar ama, yine de anlamsız ya da beyhude değiller. En önemlisi, Rüştü Asyalı, Nurşen Girginkoç, Mehmet Atay, Semih Sergen, Çetin Tekindor, Alpay İzbırak, Macide Tanır ve Ejder Akışık başta olmak üzere çok değerli sanatçıları -ve dramaturgundan yapımcısına, teknik ekibine kadar Ankara Radyosu’nun değerli emektarlarını- oyunlarımda buluşturmuş olmak, onur duyduğum, çok değerli hatıralar benim için.